Een gedicht uit het boek van Ferrini “Dansen met de Geliefde”:
“Engelen zonder vleugels hebben gebroken armen en benen.
In hun hart raast de woede van draken,
die van onderop de kop opsteken.
Maar je moet weten, dat je vele kleine doden moet sterven.
Omdat je geest ophoudt zich vast te klampen en zich overgeeft aan de laatste chaos aan het denken voorbij.”
Even verder zegt Ferrini, dat als je de goddelijkheid in de armen wilt sluiten, je er niet aan ontkomt om de chaos en verwarring in je hart te ervaren. Wij als mens zijn allemaal menselijke engelen. De heelheid (Het Goddelijke, de Geliefde) is in ons hart verborgen. Zowel in ons individueel, als in ons collectief bewustzijn, is er veel sprake van gebrokenheid. De grote vraag is, hoe deze gebrokenheid, c.q. fragmentatie zich individueel en collectief manifesteert? En hoe transformatie kan plaatsvinden naar meer verbondenheid en heelheid. Een heelheid, die de grootsheid van “Zijn”, die in ieder mens aanwezig is, zichtbaar maakt  en tot uitdrukking brengt.

Gezien de chaos, geweld en tirannie van het geglobaliseerde kapitaal, is de wereldorde voor een groot deel gekanibaliseerd. Een zodanig geweld dat de 500 grootste en voornamelijk westerse multinationals 52,8 % van de totale productie van de wereld hebben. (Rapport V.N.) Tot nu toe hebben deze multinationals een veelal ongehinderde exploitatie van hulpbronnen op aarde en een gerichtheid op eigen belang, waardoor de ecologie van de aarde ernstig wordt verstoord. Een grootschaligheid, waarbij mensen gebruikt worden als pionnen op een schaakbord. Bedrijven worden opgekocht en weer doorverkocht, ongeacht de werknemers, die vaak en masse ontslagen worden. Tegelijkertijd sterft iedere vijf seconden een kind de hongerdood en één op de zes wereldbewoners is permanent ernstig ondervoed. (Rapport V.N.) Aangezien de economie van het Westen draait op consumentisme, vinden via reclame, tv en internet manipulatie en conditionering van de menselijke geest plaats. Een soort chronische hersenspoeling ten behoeve van commerciële doeleinden. Nu anno 2010 kijken we tegen een ecologische en economische crisis aan, waarbij mensen steeds angstiger worden voor het tekort op materiëel en persoonlijk vlak.  Een zelfbeeld, dat op “hebben”is gebaseerd en niet op “zijn”, wordt door deze crisis aangetast. Ook ondoorzichtige, gebureaucratiseerde samenlevingen worden steeds anonimer van karakter. En daardoor weet men zich niet meer te plaatsen in de maatschappij. Het gevaar daarvan is, dat er een emotionele afhankelijkheid ontstaat van leiders, die via “one-liners”een gemakkelijke uitweg prediken voor sociale problemen. Het onbehagen en gebrek aan gevoelde veiligheid wordt zodoende makkelijk gebruikt om dit te projecteren op minderheidsgroepen, die de schuld krijgen van sociale problemen. Dit is een weg, die nog meer geweld toevoegd dan er al is. In het gedicht van Ferrini wordt in dit verband gesproken over het vastklampen aan oude zekerheden, die chaos met zich meebrengen. Het is een collectieve crisis, die uitdrukkeing is van een individuele crisis, die een massaal karakter heeft gekregen. Als er geen tegenkrachten zouden zijn, dan zouden zowel individueel als collectief, volgens het gedicht van Ferrini, “de woede van draken, die in het hart raast van mensen, de kop opsteken”.

Gelukkig zijn er ook andere krachten werkzaam, die vanuit een besef van verbondenheid en liefde voor de mens en natuur, dus voor de aarde, bezig zijn met het creatief organiseren van projecten op het gebied van duurzaamheid en biodiversiteit in het belang van toekomstige generaties. Schone lucht, schoon water, schone grond, kortom een leefbare aarde. Deze krachten weten zich veelal gesteund door de tastbare bewijzen van de quantumfysica, die ervan uitgaat dat alles met alles verbonden is. Dit betekent, dat waarnemen en het waargenomene met elkaar verbonden zijn en dus elkaar in positieve of negatieve zin kunnen beïnvloeden. Door empirisch onderzoek is wetenschappelijk bewezen, dat iedere cel van plant, dier, mens en zelfs datgene wat als materie oogt, bewustzijn heeft en gevoelig is voor informatie. Als er een gerichtheid is op een hebberige zelfzuchtigheid, die we zowel individueel als mondiaal kunnen constateren bij de heersende oligargieën, dan is dit een schade die terug zal slaan op de mensheid als geheel. Liefde en betrokkenheid voor het geheel is dan ver te zoeken. Om uit deze impasse te komen, die in feite op angst is gebaseerd en op een infectueuze wijze de aarde besmet, is een andere vorm van leiderschap nodig. Leiderschap, dat vanuit betrokkenheid en liefde voor de aarde, met moed, kracht en inspiratie vanuit verbondenheid kan opereren. En met deze overtuiging mensen weer nieuwe hoop kan geven! Dit nieuwe leiderschap moet duidelijk maken, dat zo een vernauwende rationaliteit op de huidige manier teruggebracht wordt tot eigen belang, zodanig dat er sprake is van irrationaliteit. Kortom er is hier sprake van een ontkoppeling van het hoofd en het hart. In het boek “Leiderschap is een keuze” van Dominique Haijtema, staan interviews met een groot aantal belangrijke denkers op het gebied van economie en management in combinatie met spiritualiteit, zoals Deepak Chopra, Desmond Tutu, Stephen Covey en anderen. Zij allen benadrukken het criterium “persoonlijke ontwikkeling”voor goed leiderschap, waarbij hoofd en hart wel geïntegreerd zijn. Authenticiteit, empathie en integriteit worden daarbij als kenmerken genoemd. In het interview met Kay Pollack, de regisseur van de film “As it is in heaven”, legt hij de nadruk op het feit dat ten allen tijde de kracht van liefde of angst een rol speelt. Veel initiatieven zijn al te noemen, die vanuit de motivatie van Liefde aan het werk zijn. Voor hen is het woord ”Liefde” op zakelijke gebieden geen “vloeken in de kerk.”Ten allen tijde speelt de kracht van liefde en angst een rol.

 

Onder deze noemer vallen “De club van Boedapest”o.l.v. Ervin Laszlo en “The world social reform”als tegenhanger van “The world economic reform.” Zij bundelen met anderen hun krachten om initiatieven te ontplooien op het gebied van economie, scholing en hulp aan slachtoffres van geweld. Er is dus sprake van een steeds uitgebreider tegenwicht van georganiseerd leiderschap, dat vanuit die bron die liefde heet, hun creatieve inspanningen bundelen. Daarbij is er tevens sprake van inspiraties, die boven het driedimensionale uitgaan. Als er liefde en betrokkenheid is in het gedrag van mensen, zowel individueel als collectief, dan kunnen zij rekenen op  bovenpersoonlijke en bovenaardse krachten, die wel degelijk aanwezig zijn in de inspiratie en daarbij krachtig hulp bieden. De aarde is namelijk deel van een groter geheel. Wordt het leven op aarde verduisterd door angstige hebzucht, dan wordt er ook schade aangericht op het buitenplanetaire vlak. Van die kant wordt belang gehecht aan het co-creatief handelen vanuit het perspectief van de “Bron” of “het Al wat Is”. Het zijn deze kosmische krachten, die de doorslag kunnen geven in een zodanige verschuiving in het collectieve energieveld, dat er een nieuwe aarde geboren kan worden, die recht doet aan het leven van mens, dier en plant.
De verschuiving in energieën van het collectief is mede afhankelijk van verschuiving in individuele energieën, die hun veiligheid niet buiten zichzelf zoeken, maar van binnenuit in de integratie van hoofd, hart, handen en voeten. Zo zijn er vele manieren gevonden om, hetzij via groepsverbanden, hetzij via individueel therapeutisch werk, tot bewustzijn en verbondenheid te komen en weer krachtig te worden in een staat van “Zijn.”

Vanuit mijn eigen praktijk wil ik twee voorbeelden geven over hoe energieverschuivingen kunnen plaatsvinden van negatief naar positief. Het eerste van de twee voorbeelden betreft een behandeling waarbij gebruik gemaakt wordt van het middel “regressie”. Bij regressie is er sprake van een lichte trance, die ervaringen mogelijk maakt van geboorte en zelfs voor de geboorte. In dit primaire stadium wordt ervaren, dat een foetus reageert op de energieën van de moeder. Als er bij de moeder sprake is van een niet in harmonie zijn tijdens de zwangerschap, bijvoorbeeld spanningen en angsten van welke aard dan ook, dan is dit ook voelbaar voor de foetus, die reageert middels verkramping of met een in elkaar duiken van het zich ontwikkelende lichaampje. Is er sprake van bijvoorbeeld afwijzing van de kant van de moeder, dan wordt dit proces van verkramping versterkt en het vocht in de baarmoeder verkilt. Dit is tijdens de regressie voelbaar voor de cliënt. Zo ontstaat al in een vroeg stadium van ontwikkeling een fysiologisch proces met traumatische effecten. En dan te bedenken wat geweld, verkrachting te weeg brengen bij nog ongeboren kinderen. Dit proces van gebrokenheid c.q. fragmentatie kan verder gaan in de periode na de geboorte in baby-, peuter- en kleutertijd. Als de angst bij de opvoeders voor natuurlijke vormen van expressie, bijvoorbeeld onbevangen, nieuwsnieuwsgierig en speels gedrag, bij het kind niet getolereerd worden, dan trekt het kind zich verder terug in zichzelf daarbij “geholpen”door blijvende contracties van zijn spiersysteem, zogenaamde blokkades. Het uitreiken naar het leven, zoals zich dat ontwikkeld in een liefdevol verwelkomen van het leven, zowel in de baarmoeder als daarna, wordt door de angst als ware afgeknepen. We kunnen dit zien als de geestelijke geboorte van het ego met zijn controlerende functies. Hierdoor wordt de verbinding met de aarde en de hartenergie verbroken, waardoor deze energie niet kan afvloeien naar de aarde en zich gaat concentreren in en rondom het hoofd.
Dientengevolge ligt de focus van het handelen  door de tijd heen op het cognitieve, dus op het denkende deel van de mens. In het leven van alledag wordt empathie, betrokkenheid en intuïtie als zwevend en niet terzake doende beschouwd. Energieën zijn echter veranderbaar en in een regressie kan een traumatische basis getransformeerd worden door een visualisatie van hergeboorte bij de “oermoeder”, die een liefdevolle energie van “welkom”uitstraalt naar de foetus in het proces van geboorte.  Dit gebeurt door de woorden, die deze energie dragen en die door mij als therapeut worden uitgesproken. Dat betekent dat de relatie hart-hoofd samen met andere therapeutische handelingen binnen dit proces van persoonlijke ontwikkeling gerealiseerd worden.

In het tweede voorbeeld gaat het om hetgeen Ferrini in het gedicht naar voren brengt, namelijk dat de mens vele kleine dodem moet sterven en de confrontatie moet aangaan met “de woede van draken, die van onderop de kop op steken”. Het voorbeeld betreft een vrouw op bejaarde leeftijd, die mijn praktijk opzocht met de volgende vraag: ”Hoe kan ik in contact komen en blijven met de persoon, die ik in het diepste van mijn wezen ben?” Ondanks alle cursussen op verschillende gebieden en niveaus, met name op spiritueel terrein, was er geen lichaamsbewustzijn. Dat wil zeggen dat nare ervaringen, zoals ze deze vanaf kindsbeen af aan heeft meegemaakt, als beelden in het getraumatiseerde, c.q. geblokkeerde spiersysteem waren opgeslagen. Op een bepaald moment kwam tijdens het werken met deze verkrampte spieren een grote angst binnen haar naar boven. Zij riep:”Ga weg, ga weg, ik wil dit niet!” Mijn vraag was:”Beveel in jezelf dat de angst haar gezicht laat zien!” Dit “gezicht” omschreef zij als een soort zwarte demon, die haar wilde grijpen met zijn handen en dwingende gele ogen. Ik vroeg haar de moed op te brengen om een stap naar voren te doen in haarzelf en met mededogen in die gele vijandige ogen te kijken. Dit beeld was een energie, welke zij in de loop van haar leven had verzameld ten gevolge van wrok, teleurstelling en ander ongemak. Wat gebeurde er toen zij deze stap had uitgevoerd? De demon verschrompelde en ze durfde deze van binnenuit aan te raken en tot mijn en haar verrassing werd deze een bloem. Ik vroeg haar deze bloem in haar hart te plaatsen en het wonder gebeurde: De pijn, die zij altijd had gevoeld in en rondom haar hart verdween! Eindelijk voelde zij de vrijheid en openheid, waarnaar zij haar hele leven had verlangt. Een dieper en vollediger ademhaling en het voelen van de kracht om de weg van haar ziel te volgen. Om in de termen van Ferrini te blijven kon zij het “Goddelijke”omarmen door de liefdevolle omarming van haar “schaduw”.
Het overstijgen van en het herkennen van de schaduw in onszelf, is een ervaringsgegeven waardoor men minder geneigd is om te projecteren en de ander als een vijand te zien. Ook hier en in andere situaties met cliënten was er sprake van herschikking van energieën, die ruimte gaven aan de kracht van het hart, die leiding gaat geven vanuit de verbinding van de ratio met het hoofd. De ratio moet de vormen maken, die aangestuurd zijn door de ideeën en intuïties van het hart. Zo ontstaat een leiderschap over jezelf, dat een potentie geeft om een leider voor meerdere mensen te zijn.
Ik zou willen afsluiten met delen van twee gedichten van Roemi:
“Het verdorven hart openbaart zich via de tong,
maar als je bedoeling zuiver is, verwelkomt God zelfs je onbeholpen uitingen.
De wereld, zoals deze zich op dit moment voordoet, laat zich het best omschrijven middels de volgende regels:
“De wereld is een betoverend oord, dat het oog bekoord en verblindt. Ze lijkt wijd, maar is in werkelijkheid nauw,
Haar lachen is huilen, haar heerlijkheid schaamte.”

De literatuur, die mij geïnspireerd heeft tot het schrijven van dit artikel is:
- Irene Lippe-Biesterfeld “Leven in verbinding”, Prinses Irene in gesprek met prof. Dr. M. Schouten over mens-zijn.
- Eckhart Tolle “Een nieuwe aarde, dé uitdaging van deze tijd”
- Stephen Harrod Buhner “Het hart als zintuig”
- Ervin Laszlo “Worldshift 2012” De synergie van groen ondernemen, nieuwe politiek en hoger bewustzijn.
- Dominique Haijtema “Leiderschap is een keuze” Leren van de beste denkers en doeners te wereld.
- Ton Lemaire “De val van Prometheus”, Over de keerzijde van de vooruitgang.
- Jean Ziegler “De haat tegen het Westen”, Het verhaal van de economische oorlog tussen arme en rijke landen”.